De praktische beslissingsvraag bij veel groothandels en distributeurs is niet “welk ERP is het beste?”, maar: houden we onze huidige Business Central-omgeving met Distri+ uitbreidingen en optimaliseren we die verder, of is het moment aangebroken om te herplatformen naar een ander ERP-platform zoals Odoo? Dat moment ontstaat vaak bij groei (meer magazijnen, meer volume), toenemende prijscomplexiteit (contracten, projecten/werf, staffels), nieuwe integratiebehoeften (webshop, EDI, transport), of veranderende eisen rond data, reporting en governance.
Deze blog helpt bij besluitvorming vanuit drie perspectieven:
Belangrijk kader: Distri+ is geen losstaand ERP-systeem. Het is een set branchespecifieke apps bovenop Microsoft Dynamics 365 Business Central. De vergelijking gaat dus in feite over (a) Business Central als kern-ERP met Distri+ add-ons versus (b) Odoo als modulair ERP-platform.
De scope in dit artikel is bewust beperkt tot groothandel/distributie (incl. bouwmaterialen) en de processen waar in de praktijk de meeste differentiatie en impact zit: sales, purchase, magazijn/WMS & logistiek, pricing/contractafspraken en reporting/BI. Daarnaast worden AI, integratie, data sovereignty en kosten/overstapimpact expliciet meegenomen.
Als besliskader gebruiken we dezelfde criteria door het artikel heen: (1) functionele fit, (2) strategische fit en vendor-afhankelijkheid, (3) data/AI en rapportage, (4) integratie en beheer, (5) kosten en organisatorische impact van een overstap.
Architectuur en productdefinitie: bij Distri+ is de kern het Microsoft-platform (Business Central), met Distri+ als set uitbreidingen voor distributieprocessen. Functionele dekking en gegevensmodel volgen daarmee primair de mogelijkheden van Business Central, aangevuld met Distri+ apps en eventueel andere AppSource-extensies. Odoo is daarentegen een modulair “all-in-one” ERP-platform waarin veel bedrijfsdomeinen (financieel, voorraad, verkoop, inkoop, CRM, web, etc.) in één platform kunnen landen, afhankelijk van de gekozen modules en implementatiekeuzes.
Positionering en klantbasis: Distri+ is duidelijk gepositioneerd als sectorspecialisatie voor groothandel en distributie (met een expliciete bouwmaterialenvariant via Distri+ Build). Odoo positioneert zich breder: inzetbaar in meerdere sectoren en schaalgroottes, waarbij de mate van sectorspecifieke diepgang vaak afhangt van modulekeuze, configuratie en (waar nodig) maatwerk of sector-apps.
Implementatie- en wijzigingsmodel: bij Business Central + Distri+ werkt verandering veelal via configuratie, procesafspraken en extensies (AppSource en partner-extensies). Dat betekent: duidelijke release-cycli, versioning en testimpact wanneer meerdere extensies samenkomen. Bij Odoo werkt verandering doorgaans via moduleconfiguratie, uitbreidingen en eventuele custom apps. Dat kan iteratief en snel, maar vraagt doorgaans ook strakke governance om te voorkomen dat procesvarianten en maatwerk zich opstapelen.
Ecosysteem en vendor-landschap: Distri+ hangt aan het Microsoft-ecosysteem: Business Central, AppSource, Power Platform (bijv. Proof of Delivery via Power App), en bekende BI-routes zoals Power BI en Jet Reports. Odoo heeft een eigen partner- en app-ecosysteem. In de praktijk is de vraag niet alleen “hoeveel apps bestaan er?”, maar: welke partijen leveren duurzame ondersteuning, hoe voorspelbaar is de roadmap, en hoe beheersbaar blijft het integratielandschap?
Relevante uitgangsgegevens om de keuze te objectiveren: voordat vergelijken zin heeft, is het nuttig om een paar invulpunten hard te maken. Denk aan: aantal vestigingen en magazijnen, orderregels per dag, percentage uitzonderingen (backorders, retouren, drop-ship), complexiteit van prijsafspraken (contracten, werf/project, staffels, toeslagen), mate van scanning/handheld gebruik in het magazijn, integraties (webshop/EDI/transport), en compliance-eisen rond data-opslag, logging en export.
Diepe procesondersteuning voor groothandel/distributie in de Business Central-context: Distri+ richt zich op versnellers in het verkoop- en inkoopproces waar distributiebedrijven dagelijks tegenaan lopen. Voorbeelden zijn bulk artikelcreatie, extra informatievelden bij offerte- en orderinvoer, batch e-mailen van documenten en het toevoegen van toeslagen, belastingen of extra kosten. Dit soort functionaliteit is vooral waardevol wanneer de organisatie al sterk leunt op Business Central-processen en een hoge transactiesnelheid nodig heeft zonder veel “randapplicaties”.
Zoek- en artikeldatafunctionaliteit: in distributie is artikeldata zelden ‘netjes’; dezelfde artikelen bestaan in meerdere coderingen (barcodes, leveranciersnummers), talen of varianten. Distri+ benoemt uitgebreid artikelzoeken op o.a. barcodes, vertalingen en leveranciersnummers, plus leverancierssjablonen en importmechanismen. Het voordeel hiervan is dat het niet alleen IT-werk vermindert, maar ook direct de foutkans in orderinvoer kan verlagen. De trade-off is dat dit sterk verweven is met het Business Central datamodel en de gekozen datadiscipline: zonder datakwaliteit blijft ook de beste zoekfunctie een lapmiddel.
Logistiek/WMS met aanvullingen op Business Central: Distri+ beschrijft aanvullingen op WMS-processen zoals multi-warehouse met locaties/bakken, zones, containerontvangst, buffer- en dropzones, picking en verplaatsingen, en een overzicht op magazijnzendingen. Voor organisaties die al met Business Central WMS werken, kan dit een pragmatische route zijn: je bouwt door op bestaande concepten, rollen en autorisaties. Het aandachtspunt is dat WMS-kwaliteit in de praktijk valt of staat met implementatiedetail: inrichting van locatiestructuur, pickstrategieën, scanning, uitzonderingsflows en performance bij piekbelasting.
Transport/shipping integraties en procesflow: Distri+ noemt een nShift-interface en digitale communicatie rond transportorders. In distributie is dit vaak een kritieke ketenstap: labelgeneratie, carrierselectie, track & trace en het borgen van leverafspraken. Een voordeel van een “standaard” integratiepad via het Microsoft-ecosysteem is dat veel organisaties al ervaring hebben met beheer, identity en monitoring rond die stack. Tegelijk blijft het een afhankelijkheid: carrierlogica, uitzonderingen (split shipments, naleveringen) en SLA’s van integratiepartners zijn onderdeel van het operationele risico.
Specifiek voor bouwmaterialen (Distri+ Build): waar Distri+ zich duidelijk onderscheidt, is de benoemde bouwmaterialenlogica. Denk aan meerdere prijsbronnen (raamcontract, offerte, prijslijst), nominale kortingen, prijsformules (bijv. verkoop afgeleid van inkoop), assortimentskortingen, geautomatiseerde artikel- en prijsimports, werfbeheer, drager-/leeggoedbeheer met saldo’s, alternatieve inkoop- en verkoopeenheden, geïntegreerde toonbankverkoop en Proof of Delivery via een Power App. Dit zijn typische “lastige” distributie-eisen die in generieke ERP’s vaak pas na aanzienlijke configuratie en/of maatwerk goed aansluiten. De trade-off: deze diepgang is gebonden aan de combinatie Business Central + Distri+ Build; uitstappen betekent dat je precies deze logica opnieuw moet borgen.
BI in het Microsoft-landschap als natuurlijke keuze: veel bedrijven met Business Central werken al met Power BI en/of Jet Reports. Dat is niet alleen een tooling-keuze, maar ook een skill- en governance-keuze: data modelleren, semantische lagen beheren, rechten en distributie. De plus is dat je kunt voortbouwen op bekende tooling en licenties. Het minpunt is dat rapportagearchitectuur vaak “erbij groeit”: zonder expliciet datamodel (eventueel DWH/semantic layer) kan een landschap ontstaan van losse datasets, maatwerkrapporten en verschillende definities van KPI’s.
Brede suite-dekking buiten distributie-addons: Odoo is interessant wanneer de scope breder is dan distributie alleen. Als je naast order-to-cash en warehouse ook domeinen wilt consolideren (bijv. CRM, marketingautomatisering, serviceprocessen, projecten, e-commerce of productie), kan één platform voordelen geven in data-consistentie en procesoverdracht tussen teams. Het beslisargument zit niet in “meer functies”, maar in de vraag: willen we meerdere bedrijfsfuncties op één platform harmoniseren of houden we bewust een best-of-breed landschap?
Uniforme end-to-end procesketens: in een suite-benadering kunnen processen over afdelingen heen (sales → fulfillment → facturatie → aftersales) in één logisch model landen. Dat kan frictie verminderen rond statussen, verantwoordelijkheden en KPI-definities. Het is geen garantie: ook in Odoo kan versnippering ontstaan door verschillende modules, apps en configuraties. Maar het uitgangspunt is dat end-to-end ketens binnen één platform ontworpen kunnen worden in plaats van via koppelingen tussen meerdere systemen.
Flexibiliteit in procesvarianten en snelle iteratie: Odoo wordt vaak gekozen wanneer teams iteratief willen verbeteren: modules aan/uit, processtappen toevoegen, schermen aanpassen, workflows verfijnen. Dat is nuttig als de organisatie nog in beweging is (nieuwe proposities, nieuwe kanalen, veranderende logistieke inrichting). De keerzijde is governance: zonder duidelijke change control, testafspraken en “definition of done” kunnen varianten zich opstapelen, wat beheer en training zwaarder maakt.
Vendor- en platformafhankelijkheid als keuzeparameter: met Distri+ kies je expliciet voor de Microsoft-stack (Business Central, extensiemodel, platformroadmap) plus iFacto’s apps. Met Odoo kies je voor het Odoo-platform en de bijbehorende versiecyclus, hostingkeuzes en partnerafhankelijkheid. In beide gevallen is de vraag: welke skills wil je intern opbouwen, welke roadmap accepteer je, en hoe regel je exit-mogelijkheden (dataportabiliteit, contractvoorwaarden, documentatie)?
Kostenstructuur en schaalbaarheid (kwalitatief): Odoo kan in sommige situaties een andere kostenmix geven: minder losse licenties voor meerdere tools, of juist meer implementatie-inspanning om sectorspecifieke details goed te krijgen. Andersom kan Business Central + Distri+ voorspelbaar zijn als je al in het Microsoft-licentielandschap zit en de distributie-fit hoog is. Zonder specifieke aantallen (users, magazijnen, integraties, rapportage-eisen) zijn uitspraken over “goedkoper” niet hard te maken; de relevante vergelijking is kosten per capability en de mate waarin je add-ons en maatwerk nodig hebt.
Data- en integratie-unificatie (conceptueel): wanneer meerdere processen in één Odoo-platform landen, kan “tooling-sprawl” afnemen: minder losse databronnen, minder synchronisatie en minder dubbel beheer. Dit effect hangt af van de gekozen doelarchitectuur. Als je alsnog BI, e-commerce, transport, EDI en service tools los positioneert, blijft integratiecomplexiteit bestaan. Het voordeel van Odoo is vooral dat je de keuze hebt om meer te centraliseren; het risico is dat centralisatie ook bottlenecks creëert als performance, datamodel of governance onvoldoende is ingericht.
Klantbasis en positionering: Distri+ is een sectorset bovenop Business Central met focus op groothandel/distributie, inclusief een duidelijke bouwmaterialenvariant. Odoo is breder gepositioneerd als modulair platform voor meerdere sectoren. Dat betekent in de praktijk: Distri+ kan sneller “raak” zijn voor typische distributiepatronen, terwijl Odoo vaak aantrekkelijk wordt zodra de scope breder is of als je één platform wilt voor meerdere bedrijfsfuncties.
Functionele vergelijking per domein:
Uitbreidbaarheid en ecosystemen: bij Distri+ is uitbreidbaarheid sterk gekoppeld aan AppSource, Power Platform en bestaande integratiepaden (zoals nShift en BI tooling). De time-to-add-feature kan gunstig zijn als de gewenste functionaliteit al als extensie bestaat en past binnen het beheer- en releaseproces. Bij Odoo is uitbreidbaarheid vaak modulegedreven; de snelheid kan hoog zijn, maar de beheersbaarheid hangt af van discipline in versiebeheer, testautomatisering en partnerkwaliteit. De kernvraag: hoeveel van je toekomstige roadmap wil je “kopen” versus “bouwen”?
Governance en beheer: in beide scenario’s is governance bepalend voor kosten en risico. Denk aan release-cadans (platformupdates en extensie-updates), regressietesten, acceptatiecriteria en de rolverdeling tussen interne IT en partner. Bij Business Central + extensies is het risico vaak dat het aantal uitbreidingen groeit en regressietestlast toeneemt. Bij Odoo is het risico vaak dat maatwerk en configuratievarianten snel groeien zonder streng change management. In beide gevallen helpt een vaste wijzigingsprocedure (impactanalyse, testset, rollbackplan) om operationele verstoringen te beperken.
Risico’s en afhankelijkheden: Distri+ brengt afhankelijkheid van Business Central-licenties en Microsoft-platformkeuzes, plus afhankelijkheid van de roadmap en ondersteuning van de Distri+ apps. Odoo brengt afhankelijkheid van Odoo’s platformversies, hostingkeuzes en partner-implementatiekwaliteit. Mitigaties zijn vergelijkbaar: duidelijke SLA’s, documentatie-eisen, een exit-plan (dataportabiliteit en integratiecontracten), en periodieke evaluatie van add-ons/maatwerk op onderhoudbaarheid.
AI-positionering in de huidige situatie (Distri+): Distri+ Build wordt neergezet als “AI-ready” met ingebouwde Copilot-functies vanuit de Business Central/Microsoft-context. Publiek beschikbare informatie specificeert echter geen concrete AI-use-cases die uniek aan Distri+ zijn. Voor besluitvorming betekent dit: beoordeel AI niet op slogans, maar op concrete workflows die je wilt versnellen en de datavoorwaarden om dat betrouwbaar te doen.
AI-positionering bij Odoo (kader zonder claims): bij Odoo is het relevant om per versie en module te toetsen welke AI-ondersteuning beschikbaar is of realistisch te implementeren via integraties. De juiste vragen zijn bijvoorbeeld: wil je vraagforecasting en voorraadoptimalisatie, product- en klantaanbevelingen, automatische documentverwerking (inkoopfacturen/leveranciersbevestigingen), of klantenservice-ondersteuning (ticketclassificatie, kennisbank)? En: welke datakwaliteit en datavolume heb je om dit zinvol te maken? Veel AI-initiatieven stranden op ontbrekende dataconsistentie of onvoldoende processtandaardisatie.
Data & rapportage (praktische opties): in het Distri+-landschap is de route via Power BI en Jet Reports een bekende keuze, zeker als je ook data uit CRM en webshop wilt combineren. Wat publiek niet duidelijk is, is of er een standaard Distri+-datamodel of DWH-aanpak wordt meegeleverd; dat is een belangrijk due diligence punt. In Odoo is reporting vaak een combinatie van standaardrapporten, exports en API’s, aangevuld met BI-tooling naar keuze. In beide gevallen geldt: als je managementinformatie cruciaal is (marge op orderregel, leverbetrouwbaarheid, voorraadrotatie, OTIF), dan is een expliciete semantische laag en KPI-definitie belangrijker dan de keuze van de visualisatietool.
Integraties (operationeel): distributieomgevingen hebben zelden één systeem. Denk aan shipping (nShift), Proof of Delivery (bijv. Power App), webshop/marketplaces en EDI. Bij een overstap is de kernvraag: welke integraties herbouw je, welke hergebruik je, en welke elimineer je door functionaliteit te consolideren? Maak hierbij onderscheid tussen (a) realtime procesintegraties (orderstatus, voorraadbeschikbaarheid) en (b) batch/analytische integraties (BI, DWH). De cutover-risico’s zitten meestal in realtime integraties en scanningprocessen.
Data sovereignty & hosting: publieke informatie rond Distri+ specificeert geen hostinglocatie (EU vs niet-EU) of self-hostingopties voor klantomgevingen. Dat betekent dat je dit expliciet moet uitvragen in offerte- en contractfase. Voor zowel Business Central/Distri+ als Odoo zijn due diligence items:
Voor organisaties met strikte eisen (bijv. publieke sector, defensie, of klanten die data in de EU eisen) is het verstandig om hostingkeuzes, subverwerkers en exportmechanismen als harde selectiecriteria te formuleren in plaats van als bijlage achteraf.
Kostencategorieën (TCO): een zinvolle vergelijking maakt onderscheid tussen eenmalige kosten en terugkerende kosten.
Migratie-impact op processen en data: bij herplatformen zit de grootste kostenpost vaak in het zorgvuldig migreren en valideren van data en proceslogica. Voor distributie zijn kritieke datasets o.a. artikelen (incl. alternatieve codes en barcodes), prijslijsten en contractafspraken, klanten/leveranciers, voorraadstanden per locatie/bak, open orders en backorders, werfgegevens (als van toepassing) en emballage/dragers met saldo’s. Je moet expliciet besluiten of je transactiehistorie migreert of archiveert (bijv. alleen balans/open posten + historie in een read-only omgeving). Dit is een trade-off tussen kosten/complexiteit en audit/rapportagebehoefte.
Impact op integraties en randapplicaties: nShift/transport, Proof of Delivery, BI en webshop/EDI zijn vaak de plekken waar onverwachte scope ontstaat. Bij overstap heb je drie opties: (1) herbouw in de nieuwe stack, (2) hergebruik met minimale aanpassing, of (3) vervangen door functionaliteit in het ERP. Elk scenario heeft test- en cutover-implicaties. Plan expliciet voor end-to-end ketentesten: van orderinvoer tot pick/pack/ship, facturatie, creditnota’s en retouren.
Organisatie-impact: de kosten van verandering zitten niet alleen in IT. Denk aan training voor sales en warehouse (nieuwe schermen, nieuwe scanflows), role-based werkafspraken (wie doet welke stap wanneer), en change management. Reken op een tijdelijke productiviteitsdip na go-live, vooral in piekperiodes. Organisaties die dit goed opvangen, werken met superusers, duidelijke werkinstructies, en een stabilisatieperiode met snelle issue triage.
Risico- en continuïteitsplan: een overstap vraagt een plan voor parallel run of gefaseerde overgang, een fallback scenario, datavalidatie (voorraad en financiële posities) en performance-tests rond piekmomenten (seizoenen, maandafsluiting). Zonder dat plan verschuift het risico naar operatie: leverbetrouwbaarheid en facturatie kunnen onder druk komen te staan, met directe impact op cashflow en klanttevredenheid.
Besliscriteria voor “niet overstappen”: herplatformen is niet altijd rationeel. Redenen om primair te optimaliseren binnen Business Central + Distri+ zijn bijvoorbeeld: (a) de branchespecifieke Build/Logistics features zijn aantoonbaar cruciaal en er is geen Odoo-pariteit zonder zwaar maatwerk, (b) Microsoft-standaardisatie (identity, security, beheer, BI) is strategisch leidend, of (c) de huidige pijn zit vooral in procesdiscipline en data governance, niet in systeemcapability.
Samenvattend keuzeadvies in scenario’s:
Beslisvragen voor directie/operations/IT (als checklist):
Proof-points om te verifiëren in workshops: toets niet op generieke demo’s, maar op je eigen uitzonderingen. Voor distributie zijn dat doorgaans: kritieke WMS-flows (inbound met afwijkingen, buffer/dropzones, picking strategieën), prijs- en werflogica, emballage/dragers en saldo-afhandeling, throughput (orderregels/uur), en uitzonderingen zoals retouren, backorders en drop-ship.
Aanpak voor een korte vergelijkingsassessment: een pragmatische route is (1) requirements mapping per domein, (2) fit-gap met prioritering op operationeel risico, (3) demo’s op eigen use-cases, (4) integratie-architectuur schetsen inclusief data/BI, en (5) TCO-model met scenario’s. Het doel is niet perfectie, maar voldoende zekerheid om een go/no-go te onderbouwen.
Besluitmomenten met concrete deliverables: leg de besluitvorming vast in tastbare output: een fit-gap rapport, een high-level migratieplan (incl. integratie- en datamigratiestrategie), een risico-register met mitigaties, en een business case met aannames en gevoeligheidsanalyse. Daarmee voorkom je dat de keuze uitsluitend op voorkeur of momentum wordt gemaakt.
Fit-gap en procesmapping: pantalytics kan distributieprocessen (incl. build/werf/emballage waar relevant) vertalen naar concrete requirements en deze objectief mappen op Odoo of op optimalisatie binnen Business Central + Distri+. Het resultaat is een prioriteitenlijst met “must-haves”, “should-haves” en expliciete gaps.
Data- en migratievoorbereiding: ondersteuning bij datakwaliteit, mapping en migratiestrategie (bijv. historie vs balans/open posten), inclusief validatieregels voor voorraad, prijzen en contractafspraken. Dit reduceert de kans dat issues pas na go-live zichtbaar worden.
Integratie- en rapportagearchitectuur: uitwerken van een doelarchitectuur voor API/EDI/shipping/PoD en BI-keuzes, inclusief ontwerpprincipes voor één KPI-definitie en beheersbare datastromen. Dit helpt om integratiecomplexiteit expliciet te maken voordat implementatie begint.
Implementatiegovernance: inrichten van scopebewaking, teststrategie, release- en change management, en acceptatiecriteria. Dit is vaak het verschil tussen een project dat “af” is en een omgeving die ook op lange termijn beheersbaar blijft.
Business case en TCO-model: opstellen van een transparant kostenmodel met scenariovergelijking en gevoeligheidsanalyse (bijv. gebruikersaantallen, magazijnen, ordervolume, licenties, BI/DWH). Daarmee wordt ROI concreter en discussies minder gebaseerd op aannames.
Adoptie en operational readiness: trainingplan, werkinstructies, KPI’s, en cutover- en stabilisatieplan om de operationele dip rond livegang te beheersen. Dit maakt de overstap niet alleen technisch mogelijk, maar ook organisatorisch uitvoerbaar.
