Veel organisaties draaien al jaren op een ERP dat “goed genoeg” is voor de dagelijkse administratie, maar dat steeds vaker wrijving oplevert bij groei, nieuwe processen of hogere eisen aan integratie en datagebruik. In dat spanningsveld komt de vraag terug: blijven we optimaliseren binnen het bestaande ERP, of is een overstap naar een ander platform—zoals Odoo—strategisch logischer?
Dit artikel biedt een besliskader voor directie, operations en IT. Het doel is niet om een winnaar aan te wijzen, maar om expliciet te maken wanneer het bestaande ERP (in dit artikel: AFAS Software) doorgaans sterk past en wanneer Odoo meer ruimte geeft voor procesbrede digitalisering. Daarbij horen ook trade-offs: meer flexibiliteit kan meer governance vragen, en meer standaardisatie kan beperkingen opleveren in differentiatie.
Aanleidingen voor een heroverweging zijn vaak concreet en operationeel: groei naar meerdere entiteiten, internationalisatie, de wens om processen over afdelingen heen te harmoniseren, vervanging van legacy-integraties, of een toenemende behoefte aan real-time data voor sturing. Ook externe veranderingen—zoals nieuwe compliance-eisen of wijzigingen in rapportage-tooling—kunnen een moment zijn om het ERP-landschap opnieuw te beoordelen.
Met “ERP” bedoelen we in dit artikel de kernprocessen die in veel organisaties onder één platform worden gebracht: finance (boekhouding, autorisaties, workflows), HR/payroll, CRM en sales, order- en projectprocessen, workflow/goedkeuringen, rapportage en de integraties die nodig zijn om het geheel werkbaar te maken.
Leeswijzer: eerst schetsen we het type ERP en uitgangspunten van AFAS Software versus Odoo. Daarna volgen de contexten waarin AFAS doorgaans sterker is, en waar Odoo vaak beter past. Vervolgens werken we een vergelijking uit langs functionele, strategische en governance-aspecten, inclusief AI- en data-implicaties. Tot slot gaan we in op kosten, overstapimpact, besliscriteria, vervolgstappen en hoe ondersteuning kan worden ingericht.
Een vergelijking tussen AFAS Software en Odoo is niet alleen een vergelijking van features. Het gaat ook om een verschil in uitgangspunt: hoeveel wil je standaardiseren binnen een suite, en hoeveel wil je kunnen modelleren en uitbreiden als platform?
Positionering en doelgroep. AFAS profileert zich als generiek ERP voor verschillende branches en bedrijfsgroottes, met een sterke aanwezigheid in Nederland, en in het bijzonder in HRM/payroll-gedreven omgevingen waar Nederlandse wet- en regelgeving en cao-logica belangrijk zijn. De suite is gericht op brede administratieve standaardisatie: finance, HR/payroll, CRM, projecten, ordermanagement en workflows, met één database als kernprincipe.
Odoo wordt in de praktijk vaak gekozen door organisaties die procesbreed willen digitaliseren en behoefte hebben aan modulaire opbouw: functionaliteit toevoegen per domein, en waar nodig processen aanpassen via configuratie of maatwerkmodules. Door de open-source roots en het brede partner- en app-ecosysteem wordt Odoo regelmatig gebruikt in internationale en multi-entity contexten, of in omgevingen waar het ERP als platform onderdeel is van een bredere digitale architectuur.
Deployment en eigenaarschap. In publieke informatie positioneert AFAS zich als “volledig online”, met opslag van gegevens op Nederlandse servers. Een on-premise of self-hosting optie wordt in de geraadpleegde bronnen niet bevestigd. Dat heeft voordelen (minder beheerlast, eenduidige updates) maar betekent ook dat hostingkeuzes en laag-level infrastructuurcontrole beperkt zijn tot wat contractueel en technisch wordt aangeboden.
Odoo kent meerdere varianten afhankelijk van editie en implementatiekeuze: cloud of on-prem/self-hosted via partner of eigen IT. Die keuze raakt IT-governance: wie beheert updates, security hardening, monitoring, back-ups en incidentrespons? Meer keuzevrijheid kan dus ook meer verantwoordelijkheden en skills vereisen.
Standaardisatie versus configureerbaarheid. AFAS werkt met een suite-benadering, best practices en templates, met configuratie binnen het platform en uitbreiding via partners en koppelingen. Dit werkt goed als je processen grotendeels wilt laten aansluiten op standaard inrichting, met gecontroleerde variatie. Odoo biedt in veel scenario’s meer moduleerbaarheid: processen zijn vaker aanpasbaar en uitbreidbaar via modules en (afhankelijk van editie) toegang tot broncode en maatwerk. Dat biedt strategische wendbaarheid, maar vraagt ook om keuzes over maatwerk-governance: wanneer accepteer je standaard, wanneer bouw je, en wie onderhoudt het?
Ecosysteem en implementatiemodel. AFAS heeft een partnerportal met gecertificeerde koppelingen en partners. Dat kan integratierisico verlagen wanneer jouw gewenste applicaties in die catalogus bestaan en de koppeling aantoonbaar gebruikt wordt in vergelijkbare contexten. Odoo heeft een groot partner- en app-ecosysteem, maar met meer variatie in kwaliteit en standaarden. De due diligence op partnerkwaliteit, codekwaliteit, updatebeleid en security wordt daarmee belangrijker.
Rolverdeling in het besluit. Directie kijkt primair naar strategische fit, vendor lock-in, ROI en risicoprofiel. Operations beoordeelt procesdekking, doorlooptijden, adoptie en werkbaarheid op de vloer. IT kijkt naar integraties, data, security, beheerbaarheid en architectuurkeuzes. In de praktijk is een besluit alleen houdbaar als deze drie perspectieven expliciet zijn gewogen.
AFAS Software is in veel organisaties een logische keuze wanneer administratieve processen en Nederlandse HR/payroll-compliance centraal staan en wanneer voorspelbaarheid en standaardisatie belangrijker zijn dan maximale procesdifferentiatie.
HRM/Payroll en Nederlandse compliance. Een kernsterkte is de aansluiting op Nederlandse wet- en regelgeving en cao’s. In organisaties waar payroll continuïteit, correcte afdrachten, loonstrooklogica en HR-processen een groot deel van de operationele risico’s bepalen, verlaagt een systeem met sterke NL-inbedding de functionele onzekerheid. Dit betekent niet dat andere systemen dit niet kunnen, maar het verkleint meestal de hoeveelheid aanvullende inrichting, partneradd-ons of maatwerk die nodig is om “compliance-ready” te zijn.
End-to-end administratieve suite met één database. AFAS benadrukt het “één database”-principe: CRM, finance, HR, projecten, ordermanagement en workflows hangen samen. Dit kan dubbele invoer verminderen en eenduidige stamdata ondersteunen. In praktijk is dit vooral waardevol als je organisatie wil sturen op uniforme definities (klant, medewerker, project, kostenplaats) en als je interne controles (autorisaties, goedkeuringsflows) strak wil inrichten.
Standaard dashboards en rapportage-setup. AFAS noemt een grote set kant-en-klare dashboards. Dat is relevant wanneer managementinformatie snel beschikbaar moet zijn zonder eerst een uitgebreid datawarehouse-traject. Wel is er een aandachtspunt rondom BI: de overgang van Qlik naar Power BI per 1 december 2025 kan impact hebben op organisaties die historisch sterk leunen op Qlik-dashboards. Dit is geen “dealbreaker”, maar wel iets dat je moet opnemen in de roadmap: herbouw van dashboards, herdefinitie van KPI’s en eventueel training.
Mobiele adoptie via AFAS Pocket. Voor HR- en operationele self-service (uren, verlof, taken, loonstroken) is een consistente mobiele ervaring vaak doorslaggevend voor adoptie. Een vaste app-ervaring verlaagt de drempel voor eindgebruikers en kan administratieve belasting bij HR/Finance verminderen, mits processen en autorisaties goed zijn ingericht.
Partnernetwerk met gecertificeerde koppelingen. Wanneer jouw applicatielandschap bestaat uit gangbare, branchetypische tools (bijvoorbeeld planning, declaraties, DMS of specifieke portals), kan een gecertificeerde koppeling de implementatietijd en het integratierisico verlagen. De trade-off is dat je integratiekeuzes mede gevormd worden door wat beschikbaar en gecertificeerd is; bij niet-standaard requirements kom je sneller uit bij maatwerk via de API.
Odoo past vaak beter wanneer je ERP niet alleen als administratieve kern ziet, maar als platform voor procesdifferentiatie en uitbreiding over meerdere domeinen heen, inclusief internationale of multi-entity scenario’s.
Flexibiliteit en uitbreidbaarheid. Odoo is modulair: je kunt starten met een subset (bijvoorbeeld CRM en facturatie) en later uitbreiden met extra domeinen. Strategisch is dit relevant als je organisatie processen wil doorontwikkelen zonder telkens te moeten “wachten” op suite-roadmaps. Technisch betekent het dat maatwerk via modules mogelijk is. De trade-off: maatwerk is een asset én een liability. Je moet afspraken maken over coding standards, testautomatisering, release management en ownership—anders stijgt TCO door onderhoud en regressierisico.
Brede dekking buiten administratief/HR. Afhankelijk van use-case biedt Odoo veel ruimte voor proces-specifieke flows in sales, fulfilment, productie of service. Dat is relevant wanneer je concurrentievoordeel juist in operationele processen zit, en je niet alleen “backoffice” wil standaardiseren. Hierbij hoort wel een fit-gap: sommige processen werken direct uit de doos, andere vragen configuratie of aanvullende apps. Het is belangrijk om per kritisch proces te toetsen of je een standaardpad accepteert, of dat je bewust kiest voor aanpassing.
Internationale inzetbaarheid en multi-entity. Organisaties met meerdere landen, valuta, talen of juridische entiteiten hebben vaak behoefte aan consistente processen met lokale variaties. Odoo wordt geregeld ingezet in multi-company scenario’s. De waarde zit vooral in het kunnen harmoniseren van kernprocessen, terwijl lokale teams met beperkte afwijkingen kunnen werken. De onzekerheid ligt in “local compliance”: per land verschilt de mate waarin standaard functionaliteit voldoende is of partneroplossingen nodig zijn.
Integratievrijheid en architectuurkeuzes. In een modern applicatielandschap is ERP zelden het enige systeem. Odoo wordt vaak gekozen in omgevingen waar API-first en middleware (iPaaS, eventing, data platform) een bewuste architectuurkeuze zijn. Je bent minder afhankelijk van één partnercatalogus en kunt integratiepatronen kiezen die passen bij je target architecture. De trade-off is dat integraties dan ook jouw verantwoordelijkheid worden: ontwerp, monitoring, foutafhandeling, datakwaliteit en documentatie.
Vendor lock-in beheersing. Afhankelijk van editie en contractvorm kan Odoo meer opties geven voor hostingkeuze, data-extract en het in-house opbouwen van ontwikkelcapaciteit. Dat kan lock-in risico verlagen, maar alleen als je governance volwassen genoeg is om die vrijheid te benutten. Zonder intern eigenaarschap kan de afhankelijkheid verschuiven van leverancier naar implementatiepartner of specifieke developers.
Een zinvolle vergelijking begint met een fit-check: welke problemen wil je oplossen, en welke risico’s wil je minimaliseren? In veel trajecten blijkt dat het “beste” ERP het ERP is dat de grootste businessrisico’s reduceert tegen acceptabele kosten en organisatorische impact.
Klantbasis en positionering. AFAS past vaak goed bij organisaties die administratieve standaardisatie in Nederland zoeken, met sterke nadruk op HR/payroll. Odoo past vaak bij organisaties die procesbreed willen digitaliseren en uitbreidbaarheid belangrijk vinden, bijvoorbeeld bij groei, complexere operationele processen of internationale ambities. Dit is geen harde scheidslijn, maar het helpt om de hoofdrichting te bepalen.
Functionele vergelijking per domein. In plaats van een generieke score is het nuttiger om per domein te bepalen wat “kritisch” is: welke processen mogen niet falen, welke KPI’s moeten betrouwbaar zijn, en waar zit je differentiatie?
Processtandaardisatie versus differentiatie. AFAS leunt sterk op standaardprocessen en templates. Dit past bij organisaties die variatie willen beperken, bijvoorbeeld om control, audit en efficiency te vergroten. Odoo faciliteert vaker differentiatie: afdelingen of business lines kunnen processen anders inrichten. Dat kan waarde opleveren, maar vergroot de change management-last: documentatie, training, en governance over “wie mag afwijken” zijn essentieel.
Integraties en afhankelijkheden. AFAS biedt integratie via de AFAS API met GetConnector/UpdateConnector, met REST/JSON en SOAP/XML, en daarnaast specifieke connectors voor rapporten, bestanden en images. Dit ondersteunt zowel data-extract als updates, maar het integratiedesign moet rekening houden met throttling, foutafhandeling en datadefinities. Veel organisaties beperken risico door te kiezen voor bestaande partnerkoppelingen waar mogelijk.
Bij Odoo zijn integraties vaak via partners/apps of maatwerk. Dat geeft architectuurvrijheid, maar ontwerpkeuzes bepalen de TCO: bouw je puntkoppelingen, of werk je via iPaaS/middleware? Leg je integraties vast als event-driven processen, of als batch/ETL? Hoe borg je monitoring en retries? In beide werelden geldt: integraties zijn zelden “eenmalig”; onderhoud en wijzigingsbeheer zijn structurele kosten.
Governance, security en data-soevereiniteit. AFAS geeft expliciet aan dat data op Nederlandse servers worden opgeslagen, wat voor veel organisaties helpt bij data residency-eisen en bij het verkleinen van juridische onzekerheid. De mate van operationele controle (bijvoorbeeld eigen key management, specifieke logging-eisen, of maatwerk security controls) moet je contractueel en technisch toetsen; publieke informatie is daar vaak beperkt over.
Odoo biedt, afhankelijk van deployment, meer mogelijkheden om data sovereignty te organiseren: EU-hosting, eigen cloud tenant, of on-premise. Die vrijheid betekent ook dat je een eisenlijst moet opstellen en daadwerkelijk moet implementeren: DPA, logging/monitoring, identity & access management, least privilege, back-up/restore, incidentrespons, en periodieke security testing. Meer controle is pas waardevol als je het ook beheert.
AI en data worden steeds vaker meegenomen in ERP-keuzes, niet als “extra feature”, maar omdat ze impact hebben op productiviteit, datakwaliteit en besluitvorming. Tegelijk is AI een gebied met onzekerheden: functionaliteit ontwikkelt snel, en governance en compliance lopen niet altijd mee.
AI-mogelijkheden: huidige stand en verwachtingen. AFAS noemt een AI-assistent (“Jonas”) voor onder meer samenvatten en vertalen, en voor AI-opdrachten in workflows. Voor besluitvorming is het belangrijk om verder te kijken dan de use-cases: welke data worden verwerkt, waar draait het model, hoe wordt prompt- en outputlogging geregeld, en welke guardrails bestaan er tegen het onbedoeld verwerken van gevoelige gegevens? Dit vraagt vaak om een leveranciers- of DPIA-achtige beoordeling, zeker als AI wordt toegepast in HR- of financeprocessen.
In Odoo is AI-functionaliteit doorgaans afhankelijk van de gebruikte versie, apps en partneroplossingen. Dat kan flexibiliteit geven (je kiest specifieke AI-tools voor specifieke processen), maar governance wordt dan complexer: hoe borg je dat prompts geen persoonsgegevens lekken, hoe beheer je API keys, en hoe zorg je voor consistent beleid over afdelingen heen? Praktisch gezien vraagt dit om een AI-usage policy, technische controls (bijv. redaction/masking waar nodig) en duidelijke beslisregels: wat mag AI adviseren, en wat moet door een mens worden goedgekeurd?
Concreet toepasbare AI-use-cases in ERP-context. In beide werelden zijn typische, praktische toepassingen: automatische samenvatting van inkoopdossiers of klantcases, het genereren van concept-teksten voor offertes of interne memo’s, classificatie van inkomende facturen of e-mails, en het ondersteunen van medewerkers met “zoek en vind”-vragen (bijv. waar staat deze procedure, wat is de status van deze order). De waarde zit vaak in tijdsbesparing en minder zoekwerk, niet in volledige automatisering. De randvoorwaarde is dat data en autorisaties op orde zijn.
Data-architectuur en reporting. AFAS biedt standaard dashboards en verschuift richting Power BI; de transitie vanaf 1 december 2025 is relevant voor organisaties met bestaande Qlik-rapportageprocessen. De vraag is dan: wil je rapportage vooral “in ERP” houden, of bouw je een separaat data platform? Een aparte BI-laag (datawarehouse/semantic layer) geeft meer flexibiliteit, maar kost implementatie- en beheerbudget.
Bij Odoo is rapportage vaak een combinatie van ingebouwde reporting en externe BI. In organisaties met meerdere bronnen (ERP, e-commerce, WMS, ticketing) is het vaak verstandig om een datawarehouse of lakehouse te overwegen, met duidelijke definities van KPI’s en een semantic layer. Dit vermindert het risico dat elke afdeling eigen definities hanteert (“omzet”, “marge”, “actieve klant”) en ondersteunt auditability.
Integratie-opties (technisch). AFAS ondersteunt integratie via REST/JSON en SOAP/XML, met token-based toegang, en connectors voor rapporten/bestanden/images. Dit maakt zowel transactie-integraties als data-extract mogelijk. De trade-off is dat je integraties moet ontwerpen rondom datadefinities, foutafhandeling en performance. Veel organisaties kiezen voor een “hub”-principe: ERP blijft system-of-record, en andere systemen schrijven alleen terug waar het functioneel nodig is.
Odoo-integraties kunnen via API’s, middleware of specifieke apps. Het voordeel is dat je integratiestandaarden kunt vastleggen: bijvoorbeeld iPaaS voor orkestratie, ETL/ELT voor analytische data, en MDM-afspraken voor stamdata. Het nadeel is dat dit architectuurwerk expliciet budget en ownership vraagt. Zonder integratieprincipes ontstaan puntkoppelingen die moeilijk te beheren zijn.
Impact op datakwaliteit en master data management. Een ERP-keuze lost datakwaliteit niet automatisch op. Definities en eigenaarschap zijn doorslaggevend: wie is eigenaar van klantdata, artikeldata of medewerkerdata? Welke validatieregels gelden? Hoe wordt een audit trail geborgd? Bij een overstap is datamigratie vaak het moment waarop inconsistenties zichtbaar worden. Het is verstandig om migratieregels en reconciliatiecontroles vooraf vast te leggen, en te besluiten welke historie je migreert versus archiveert.
AI en compliance: risicoanalyse. AI-ondersteuning in ERP raakt direct privacy en security: persoonsgegevens in HR, financiële gegevens, contracten en klantdata. Kernvragen zijn data residency (waar wordt data verwerkt), logging (wat wordt opgeslagen), toegangsbeheer (wie kan AI gebruiken op welke data), en incidentrespons. In EU-context is het praktisch om te sturen op: DPA-afspraken, DPIA waar nodig, rolgebaseerde toegang, en beleid voor het delen van gevoelige data met externe modellen. Ook bij “interne” AI-assistenten moet je toetsen hoe data wordt verwerkt en welke opties bestaan voor uitsluiting of anonimisering.
Een overstap is zelden alleen een licentiebesluit. De werkelijke kosten zitten in implementatie, integraties, datamigratie, procesverandering en tijdelijk productiviteitsverlies. Daarom is TCO (total cost of ownership) relevanter dan alleen abonnementstarieven.
Kostencomponenten (TCO). Je kunt kosten grofweg verdelen in terugkerend en eenmalig. Terugkerend: licenties/abonnementen, hosting (indien van toepassing), supportcontracten, beheer (intern of extern), en doorlopende integratie- en BI-kosten. Eenmalig: implementatiepartner, procesontwerp, configuratie, maatwerk, integratiebouw, migratie, test, training en change management. In Odoo-achtige trajecten zijn maatwerk en integraties vaak de grootste variabele: ze bepalen de mate waarin je later onderhoudslast hebt. In AFAS-achtige trajecten kan de grootste variabele juist liggen in procesaanpassingen (standaardiseren) en in rapportage- en integratiewijzigingen.
Migratie en conversie. Migratie bestaat uit stamdata (klanten, artikelen, medewerkers), transacties (open posten, orders, projecten), en documenten (contracten, bijlagen). De grootste onderschatting is vaak datakwaliteit: dubbele records, ontbrekende velden, afwijkende definities. Een realistische aanpak is om vooraf te besluiten welke historische data je migreert voor operationeel gebruik en welke data je archiveert met raadpleegfunctionaliteit. Belangrijk zijn reconciliatiecontroles: sluit de openingsbalans, kloppen open posten, en zijn audit trails voldoende?
Proces- en organisatie-impact. Overstappen betekent vrijwel altijd procesherontwerp: niet omdat het moet, maar omdat systemen nu eenmaal impliciete proceskeuzes afdwingen. Denk aan autorisaties, goedkeuringsflows, rolwijzigingen (wie doet wat), en werkinstructies. Adoptie is vaak de kritische succesfactor: als eindgebruikers het systeem omzeilen met spreadsheets, verdampt de beoogde ROI. Het helpt om per afdeling key users vrij te maken, en om KPI’s te definiëren voor adoptie (doorlooptijd, first-time-right, aantal correcties).
Risico’s en afhankelijkheden. Payroll-continuïteit is een expliciet risico als HR/payroll in scope zit: je wilt geen periode met foutieve loonrun of onduidelijke mutatiestromen. Integratiebreuken zijn een tweede risico: koppelingen met planning, e-commerce, WMS, identity management of rapportage kunnen falen bij wijzigingen. Rapportagecontinuïteit is een derde: management moet tijdens en na go-live betrouwbare cijfers houden. Dit vraagt om een teststrategie (unit, integratie, end-to-end, UAT), en vaak ook een parallel run voor kritische processen.
Tijdslijn en scenario’s. Een gefaseerde aanpak (per module of bedrijfsonderdeel) verlaagt risico en maakt leren mogelijk, maar kan tijdelijke dubbele processen opleveren en integratiecomplexiteit verhogen. Een big bang kan organisatorisch duidelijker zijn, maar vergroot het cut-over risico. Parallel run is vooral zinvol bij finance/payroll, maar kost capaciteit. Heldere go/no-go criteria zijn essentieel: datamigratiekwaliteit, testdekking, performance, training completion en fallback-plannen.
Verwachte ROI. ROI ontstaat doorgaans uit een combinatie van: lagere handmatige administratie, minder fouten/correcties, kortere doorlooptijden (bijv. order-to-cash), beter voorraad- of projectinzicht, en sneller kunnen aanpassen van processen of nieuwe entiteiten. Het is verstandig om ROI niet alleen financieel te modelleren, maar ook operationeel: welke capaciteit komt vrij, welke risico’s dalen, en welke managementinformatie wordt betrouwbaarder? Tegelijk moet je rekening houden met een tijdelijke dip in productiviteit rond go-live.
Besliscriteria voor “blijven bij AFAS” versus “naar Odoo”. Blijven en optimaliseren ligt vaak voor de hand als Nederlandse HR/payroll centraal staat, als de organisatie vooral wil standaardiseren, en als de gewenste integraties grotendeels via bestaande koppelingen kunnen. Een overstap naar Odoo kan waardevol zijn als je differentiatie nodig hebt in commerciële of operationele processen, als internationalisatie of multi-entity scenario’s zwaar wegen, of als je bewuste architectuurkeuzes wilt maken rond hosting, integraties en data platform—en bereid bent daar governance en beheer op in te richten.
Samenvatting per doelgroep. Voor directie draait de keuze om strategische fit, lock-in beheersing en een realistische business case inclusief veranderkosten. Voor operations is procesdekking en adoptie leidend: ondersteunt het systeem het werk zonder schaduwprocessen? Voor IT zijn integraties, data, security en beheerbaarheid bepalend, inclusief hosting- en data-soevereiniteitskeuzes.
Aanbevolen beslisroute. Werk met een korte requirements-shortlist die focust op kritische processen en risico’s, niet op een lange wensenlijst. Vertaal dit naar demo-scripts: laat beide oplossingen dezelfde scenario’s demonstreren (bijv. “van offerte naar factuur inclusief uitzonderingen”, “loonmutatie en controle”, “project met nacalculatie”). Voeg referentiechecks toe bij organisaties met vergelijkbaar profiel. Voor risicovolle of onderscheidende processen is een proof of concept zinvol, bijvoorbeeld rond integraties, datamigratie of multi-company inrichting.
Minimale set evaluatievragen. 1) Hoe borgen we payroll-compliance en continuïteit? 2) Welke integraties zijn kritisch en wat is het ontwerp (puntkoppeling, iPaaS, events)? 3) Hoe organiseren we reporting: in ERP, in Power BI, of via datawarehouse? 4) Wat is de gewenste multi-company/multi-entity inrichting en consolidatiewijze? 5) Hoeveel maatwerk accepteren we, en wat is het onderhoudsmodel? 6) Hoe ziet de beheerorganisatie eruit (rollen, releases, incidenten)?
Beslismomenten en deliverables. Leg vast: een business case (TCO en ROI), een risicoregister met mitigaties, een target architecture (incl. integratieprincipes en data platform), een implementatieplanning met scenario-keuze (gefaseerd/big bang), en een datamigratieplan inclusief reconciliatie en archiefstrategie. Deze deliverables maken het besluit herhaalbaar en verdedigbaar.
Inventarisatie en requirements-structuur. Een gestructureerde inventarisatie voorkomt dat het traject verzandt in losse wensen. Dit omvat procesworkshops, het prioriteren van eisen (must/should/could) en een fit-gap analyse tussen AFAS en Odoo op kritische processen. De uitkomst is een compacte set beslispunten, gekoppeld aan risico’s en KPI’s.
Architectuur en integratieontwerp. Ondersteuning kan bestaan uit het ontwerpen van een doelarchitectuur: welke systemen zijn system-of-record, welke integratieprincipes gelden (API-first, iPaaS, eventing), en hoe worden identity, logging en monitoring ingericht. Dit maakt integratiekeuzes expliciet en helpt om toekomstige wijzigingen beheersbaar te houden.
Data- en migratieaanpak. Succesvolle migratie vraagt meer dan een export/import. Denk aan datakwaliteit, mapping, migratiestrategie (welke historie), reconciliatie en controles. Een aanpak met duidelijke datadefinities en testbare migratieregels verkleint het risico op fouten na go-live en versnelt de stabilisatie.
Selectie- en implementatiesturing. In de selectie helpt het om partnerkwaliteit te toetsen en demo-scripts te standaardiseren. Tijdens implementatie gaat het om KPI’s, teststrategie, cut-over plan en risicobeheersing. Hiermee wordt het traject minder afhankelijk van individuele voorkeuren en meer gestuurd op meetbare uitkomsten.
Adoptie en operatie. Na de keuze begint de organisatorische kant: training, rol- en autorisatiemodel, beheerafspraken (bijv. DevOps of change control), en post-go-live stabilisatie. Juist hier ontstaat vaak de uiteindelijke waarde: minder uitzonderingen, betere datakwaliteit en voorspelbare processen. Een expliciet adoptieplan helpt om die waarde te realiseren en te borgen.
